مستحب است زیارت حضرت ابی عبدالله الحسین مظلوم "ع" بلکه تأکّد استحباب زیارت آن حضرت از ضروریات مذهب شیعۀ اثنا عشریه است چنان که وارد شده است : "انَّ زیارتَهُ فرضٌ علی کلِّ مؤمن ٍ" یعنی زیارت آن حضرت فرض است بر هر مؤمن.

و وارد است که : زیارت او بر مرد و زن واجب است و هر کس ترک آن کند حق خدا و رسول را ترک کرده است بلکه ترک آن عقوق است نسبت به رسول خدا "ص" و نقص ایمان و دین است و هر کس ترک آن کند بی علتی ، اهل دوزخ است .

و پاره ای از اعمال مستحب است که تهاون به آن در عادت ، کشف از بی ایمانی است .

حضرت امام محمد باقر "ع" با محمد بن مسلم فرمود: شیعیان ما را امر کنید به زیارت قبر حسین بن علی "ع" که آمدن نزد قبر او بر هر مؤمن که اقرار به امامت او دارد واجب است از خدای تعالی .

و امام جعفر صادق "ع" فرمود : اگر یکی از شما همۀ روزگار عمر خود حج گذارد و زیارت حسین "ع" نکند حقی از حقوق رسول خدا را ترک کرده است ؛ چون حق حسین "ع" از خدای تعالی واجب است بر هر مسلمان.

و فرمود: آن کس که به زیارت قبر حسین "ع" نرود و خویشتن را از شیعۀ ما پندارد در حقیقت از شیعۀ ما نیست و اگر بهشتی باشد در آنجا میهمان اهل بهشت است .

و با اَبان بن تَغلِب فرمود : ای اَبان ! کی به زیارت قبر حسین "ع" رفتی ؟ گفتم : بسیار زمان است که نرفته ام . فرمود : سبحان ربی العظیم و بحمده ؛ تو از رئیسان شیعه باشی و به زیارت حسین "ع" نروی ؟! هر کس که زیارت او کند ، خدای تعالی به هر گام حسنه ای برای او نویسد و به هر گام گناهی محو کند و گناهان گذشته و آیندۀ او را بیامرزد.

در روایات بسیار آمده است که : با ترس هم ، زیارت قبر حسین "ع" را ترک نکنید و هر کس با ترس او را زیارت کند خداوند روز فزع ِ اکبر ، او را ایمن گرداند و ثواب در آن روز به قدر خوف است و هر کس از آنان بترسد و با ترس زیارت کند خدای عزّ و جلّ ، او را در سایۀ عرش جای دهد و همصحبت او حسین "ع" باشد زیر عرش خدای و او را از اهوال روز قیامت ایمن گرداند .

و در چند روایت وارد شده است از حضرت صادق "ع" که : مالدار را سزاوار است هر سال دو بار به زیارت قبر حسین "ع" رود ، بی چیز سالی یک بار . و فرمود: آنکه منزلش نزدیک است بیش از یک ماه ترک زیارت نکند و آنکه منزلش دور است هر سه سال یک بار .

و در حدیث دیگر : سزاوار نیست تخلف از زیارت آن حضرت بیش از چهار سال و از حضرت ابی الحسن "ع" است که هر کس در سال سه بار به زیارت قبر ابی عبدالله "ع" رود از فقر ایمن گردد.

در زیارت آن حضرت ، اخلاص و شوق باید داشت و هر کس به شوق به زیارت او رود از بندگان گرامی خدای تعالی و زیر پرچم حسین "ع" باشد و هر کس او را زیارت کند و از آن خشنودی خدا خواهد ، خدای تعالی او را از گناهان بیرون آورد مانند فرزندی که از مادر متولد گردد و فرشتگان بدرقۀ او کنند.

و در روایتی جبرئیل و میکائیل و اسرافیل بدرقۀ او کنند تا به خانۀ خود آید .

از حمران روایت است که : به زیارت قبر حسین "ع" رفته بودم چون بازگشتم حضرت امام محمد باقر با عمر بن علی بن عبدالله بن علی به دیدن من آمدند و امام با من گفت : ای حمران ! بشارت باد تو را که هر کس قبرهای شهیدان آل محمد "ص" را زیارت کند و از آن خشنودی خدای تعالی و  صِلت پیغمبر او را خواهد ، از گناهان بیرون آید مانند آن روز که از مادر متولد شده است .

از حضرت امام جعفر صادق "ع" روایت شده که : چون روز قیامت شود ، منادی فریاد زند که : زوار حسین "ع" کجایند؟ گروهی برخیزند که شمارۀ ایشان را جز خدای عزّ و جلّ کسی نداند . خداوند گوید : زیارت قبر او برای چه کردید؟ گویند : ای پروردگار ! رسول خدا و علی و فاطمه "صلوات الله علیهم" را دوست داریم و از آن آزارها که به آن حضرت رسید دل ما بسوخت ، به زیارت او رفتیم . خطاب آید که : ای محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین - علیهم السلام - ! با آنها پیوسته شوید که شما با ایشان و در درجۀ ایشان باشید و زیر پرچم رسول خدا "ص" فراهم گردید . پس در سایۀ آن پرچم نشینند و آن را علی "ع" نگاه دارد تا همه با هم به بهشت روند و همه در پیش ِ آن عَلَم و در طرف راست و چپ باشند .

منبع : کتاب " دمع السجوم"  ترجمۀ کتاب "نَفَس المهموم" ، تألیف حاج شیخ عباس قمی ، ترجمه مرحوم آیت الله میرزا ابو الحسن شعرانی ، انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، صفحات 499 تا 501.